Количество результатов: Загрузка , поиск занял 0.001 сек.

Результаты поиска

  1. — Төне буе җүнләп йоклый алмадым, арыдым, — дигән булды әнсар. Ибраһим Х. К. . «КИЛЕРМЕН, ҖАНЫМ...»
  2. әнсарның тавышы тупас, катгый иде. Ибраһим Х. К. . «КИЛЕРМЕН, ҖАНЫМ...»
  3. Төннәрен рузалиянең колагына пышылдаган ягымлы сүзләр онытылган, әнсарны тизрәк моннан китү, кыздан котылу теләге генә биләп алган иде. Ибраһим Х. К. . «КИЛЕРМЕН, ҖАНЫМ...»
  4. әнсарны өйләндерер өчен генә анасы белән кызы тарафыннан эшләнгән нәрсә түгел микән дигән кара уй йөгереп үтте. Ибраһим Х. К. . «КИЛЕРМЕН, ҖАНЫМ...»
  5. — Егет кешенең сүзе бер генә була, рузалия, — диде, ниһаять, әнсар. Ибраһим Х. К. . «КИЛЕРМЕН, ҖАНЫМ...»
  6. Килермен, яме! Ибраһим Х. К. . «КИЛЕРМЕН, ҖАНЫМ...»
  7. Язмыш аларны бары тик өченче көнне генә очраштырды. Ибраһим Х. К. . «КИЛЕРМЕН, ҖАНЫМ...»
  8. Аның нык, көчле муенына сарылып, кайнар яшьләрен түгә-түгә: — Ташлама мине, ишетәсеңме, ташлама, мин күптәннән бу дөнья кешесе түгел идем инде, син генә тотып тордың мине бу дөньяда, — дип пышылдады. Ибраһим Х. К. . «КИЛЕРМЕН, ҖАНЫМ...»
  9. әнсар, кызны бик каты үпкәләтүдән куркып, аны тиз генә кочагына алып үпмәкче итте. Ибраһим Х. К. . «КИЛЕРМЕН, ҖАНЫМ...»
  10. Бары тик исенә килгәч кенә, тиз генә киенеп, ул аның артыннан эзләргә чыгып китте … Ибраһим Х. К. . «КИЛЕРМЕН, ҖАНЫМ...»